U

1) Ubikinon (): Koenzim. Elektron taşıyıcı sistemin bir elemanı. Elektronları alıp veren, 6 karbonlu bir halkadan oluşan bir baş ve karbon atomları zincirinden oluşan uzun bir kuyruğu vardır.


2) Umbilikus (Latince: Umbilicus-göbek): Fötüsde göbek bağının bağlandığı yerin izi.


3) Ungulatlar (Latince: Ungula-tırnak): Dört ayaklı memeliler. Bu hayvanlarda parmaklar az çok kaynaşabilir ve uçları boynuzsu bir madde ya da tırnakla korunabilir.
 

4) Unguligrad (Latince: Ungula-tırnak+Gradus-adım, basamak): Bazı hayvanların her ayağının bir ya da iki tırnağı ucundan destek alarak koşması hareketi.
 

5) Uterus (Latince: Uterus-rahim, döl yatağı): Rahim, döl yatağı. Dişinin üreme kanalında, içinde fötüsün geliştiği kaslı organ.

6) Utrikulus (Latince: Utricilus-kese): Kulakta, vücudun dengesini sağlayan reseptörle riiçeren zarsı labirentin iki bölmesinden büyük olanı.

 

Ü

1) Üre (Eski Yunanca: Ouron-idrar): Karbonik asit diamidi. (NH₂CONH₂) Protein metabolizmasının suda eriyen art ürünlerinden biri.


2) Üreter (Eski Yunanca: Ourein-idrar çıkarma): İdrarı böbrekten sidik kesesine veren lifli kas tüpü.


3) Üretra (Eski Yunanca: Ourein-idrar çıkarma): İdrarı idrar kesesinden vücut dışına çıkaran zarsı kanal.